Religia i wiara W latach trzydziestych zaczął kształtować się w Ameryce taniec nowoczesny, który czerpał z folkloru indiańskiego oraz murzyńskiego. Głównymi reprezentantami tańca nowoczesnego byli Isadora Duncan, Doris Humphrey, Charles Weidman, Martha Graham. Wszyscy oni wypracowali własny indywidualny i niepowtarzalny styl, dzięki któremu na trwałe wpisali się w historię tańca nowoczesnego. Na szczególną uwagę zasługuje Isadora Duncan, która jako kobieta wyzwolona sprzeciwiała się wszelkim ograniczeniom. Dotyczyło to jej życia prywatnego, ale swoją filozofie propagowała również poprzez taniec. Stworzyła swoisty styl tańca nowoczesnego, ale już samym wyglądem wzbudzała zdumienie. Jako pierwsza zrzuciła tradycyjny strój i baletki i zaczęła tańczyć na boso w rozpuszczonych włosach. Swoim życiem wzbudzała wiele kontrowersji. Współczesne jej czasy nie były gotowe na ten typ emancypacji, jaki preferowała. Jednak jako tancerka zyskała ogromne uznanie. Słynąca ze skandali obyczajowych Isadora zginęła tragicznie w czasie jazdy samochodem, kiedy to jej szal wkręcił się w koła auta. Współczesny rodzaj tańca nowoczesnego ma charakter typowo estradowy, a wyróżnia się w nim: hip-hop, electric boogie, break dance, disco dance, disco-show, dance-show. To obecnie bardzo popularne kategorie tańca również w naszym kraju. Młodzi ludzie, bo to oni najchętniej reprezentują te kategorie tanczą solo lub w grupach tzw. mini formacjach liczących od 3 do 7 osób lub w formacjach złożonych z grupy od 8 do 24 ludzi. Solową rywalizację w dyscyplinie tańca nowoczesnego możemy obserwować choćby w programie: You can dance, którego kolejna edycja święci triumfy na ekranach naszych telewizorów. Determinacja, zaangażowanie i pasja wielu młodych ludzi uprawiających taniec jest godna podziwu. To dobry sposób na pokazanie pasji młodych ludzi, z których wiele osób pragnie czerpać wzór. Rywalizacja polega na opracowaniu z pomocą choreografów i wykonywaniu układu tanecznego z określonej grupy, każdy z uczestników wykonuje po dwa tańce. Jury omawia i ocenia występy, po czym w każdym programie część uczestników przechodzi dalej, a kilkoro pozostawia się do oceny widzom. Wykonują oni tzw. solówkę, którą sami przygotowują i zachęcają do głosowania. Z programu odpada ta osoba, która otrzyma najmniej głosów od telewidzów. I tak do finału. W czasie kolejnych odcinków można zaobserwować zmagania i rywalizację uczestników. Amatorzy tańca mogą się także wiele nauczyć, gdyż reprezentują oni bardzo wysoki poziom. Dzięki temu, mamy do czynienia z ciekawym i profesjonalnym widowiskiem, zachwycającym również swoją oprawą. Troje jurorów, z których dwoje to profesjonaliści dodają swymi wypowiedziami nieco pikanterii i ubarwiają kolejne odcinki. Jednak w istocie, to widzowie decydują o zwycięstwie. Jedna to wszyscy uczestnicy tworzą ten program, wytwarzają emocje i dostarczają niecodziennych wrażeń. Przywołując w pamięci dokonania Isadory Duncan wydaje się, że byłaby ona dumna ze swoich młodych następców, którzy chętnie rywalizują w tańcu, choćby po to, aby mieć szansę na zaistnienie dla szerokiej liczby odbiorców. You Can Dance to obecnie jeden z ciekawszych programów rozrywkowych, który oprócz show dostarcza również młodym ludziom wzorów do naśladowania w postaci rówieśników. Pokazanie pasji, miłości do tańca oraz możliwość poduczenia się również elementów tańca klasycznego tworzy interesujące widowisko na wysokim poziomie. Zatem wszystkim, którzy cierpią na nudę dawka tańca w wykonaniu pasjonatów dostarczy wielu nieporównywalnych z niczym wrażeń i emocji.

Tagi: konkurs, ruch, rywalizacja

Katalog podstron