Pasja. Namiętność. Bliskość kobiety i mężczyzny z rzucającą się od razu w oczy namiętnością. A także styl, szyk i kulturowy sposób ekspresji siebie samego oraz swoich pragnień za pomocą charakterystycznych ruchów. Te wszystkie cechy charakteryzują rolę tańca w życiu człowieka od Arktyki po Antarktydę. Jednakże próba zawarcia definicji tańca w trzech linijkach jest z góry skazana na porażkę. Tak samo jak samo dążenie do tego aby taniec w ogóle zdefiniować jedną, sztywną regułą. Przypominałoby to przysłowiowe porywanie się z motyką na słońce. Taniec towarzyszy ludzkości od samego jej początku. Był jedna z pierwszych form przekazywania pomiędzy ludźmi opowieści, używany był podczas rytuałów religijnych a także w celach reprodukcji, kiedy to pra-mężczyzna pragnął tańcem pokazać swojej potencjalnej partnerce swoje predyspozycje fizyczne oraz bogactwo przedstawione jako najbardziej rzucający się w oczy ubiór. Był też sposobem na wyproszenie u bogów urodzaju, deszczu lub pomyślności podczas łowów czy też walki z nieprzyjacielem. Przez kolejne wieki, taniec odciskał swoje piętno na kulturze, był opisywany przez pisarzy i poetów, poczynając od stron Biblii ,poprzez mity greckie, na współczesnych opowieściach o parze kochanków znajdujących szczęście w swoich objęciach na parkiecie kończąc. W dzisiejszych czasach taniec oprócz roli reprezentacyjnej, ma za zadanie być rozrywką dla każdego kto ma chociaż odrobinę słuchu. Prowadzi to do tego, że aktualna definicja tańca różni się znacznie od tej sprzed paru wieków, gdyż już nawet w sytuacji gdy ktoś podryguje do rytmu muzyki lub jako partnera tanecznego obiera sobie miotłę, uznaje się że taka osoba tańczy. I być może rzeczywiście dzisiejsze rozumienie tańca już nie dotyczy tylko rytuału odbywającego się w ściśle określonym miejscu i czasie, to jego główny cel pozostał ten sam – ekspresja siebie samego za pomocą ciała. Bardzo silny wpływ odgrywa taniec w dzisiejszym sporcie, pracy zarobkowej oraz aktywnym spędzaniu wolnego czasu. Za sprawą angażowania do tańca wielu mięśni ciała jednocześnie, jest to efektywny, jak też i efektowny sposób na utrzymanie dobrej kondycji i zgrabnej sylwetki. W sporcie profesjonalnym można spotkać wiele dyscyplin, których uprawianie oparte jest na tańcu. Do najpopularniejszych możemy zaliczyć: łyżwiarstwo figurowe, gimnastyka artystyczna czy też pływanie synchroniczne w których to główną rolę odgrywa synchronizacja oraz „wyczucie” muzyki. Jeśli chodzi zaś o połączenie tańca z zarabianiem pieniędzy, od razu nasuwają się przykłady grup tanecznych które towarzysza największym gwiazdom estrady wspierając je swoim tańcem, którego synchronizacja sprawia wrażenie, jakbyśmy patrzyli na wcześniej zaprogramowaną grupę cyborgów której każdy ruch został wcześniej ustalony i nie ma prawa aby ktokolwiek z grupy tanecznej mógłby wykonać choć ruch palcem inaczej niż inni. Potrzeba tańca odbiła się również ostatnimi czasu na ramówkach większości stacji telewizyjnych w naszym kraju. Praktycznie wszyscy główni nadawcy emitują program w którym zwykli ludzie lub celebryci stają w szranki w konkursie o najlepszego tancerza. Takie programy niejednokrotnie przyciągają paro milionową widownię przed telewizory, a szkoły tańca przeżywają swoisty boom na swoje usługi skierowane do rożnych kategorii wiekowych swoich klientów. Taniec stał się trendy. I niech ten stan trwa. Niech każdy ma szanse obudzić w sobie tanecznego ducha. I niech nad nami wszystkimi krążą słowa Paulo Coelho: „Przeklęci niech będą ci, którzy nie tańczą i przeszkadzają tańczyć innym!”